Anne olmadan önce ben biriydim.
Kitap okuyan, kahvesini soğutmadan içen, hayalleri olan, arkadaşlarıyla saatlerce sohbet eden biriydim.
Şimdi… Sanki tüm kimliğim “anne” kelimesinde eriyip gitti.
Adımı unuttular sanki.
Herkes bana “bebeğin annesi” diyor artık.
Kendi ihtiyaçlarımı dile getirdiğimde bile “önce bebek” cevabını duyuyorum.
Haklılar biliyorum… Ama ben nereye kayboldum?
Bazen aynada kendime bakıyorum.
Uykusuz gözlerim, dağınık saçlarım, hızlıca geçiştirilmiş bir kahvaltı…
Eskiden özenirdim kendime. Şimdi yalnızca işlevsel olmaya çalışıyorum.
Anne olmak çok kutsal, evet. Ama bu süreçte eski “ben”i arıyorum.
Belki biraz nefes alabilsem, iki sayfa kitap okusam, bir yürüyüşe çıksam…
Belki içimdeki o kadın yeniden ses verir.
Siz de böyle hissettiniz mi?
Kendinize yeniden kavuşmanız ne kadar sürdü?
Paylaşmak isterseniz, çok ihtiyacım var sizi duymaya
Kitap okuyan, kahvesini soğutmadan içen, hayalleri olan, arkadaşlarıyla saatlerce sohbet eden biriydim.
Şimdi… Sanki tüm kimliğim “anne” kelimesinde eriyip gitti.
Adımı unuttular sanki.
Herkes bana “bebeğin annesi” diyor artık.
Kendi ihtiyaçlarımı dile getirdiğimde bile “önce bebek” cevabını duyuyorum.
Haklılar biliyorum… Ama ben nereye kayboldum?
Bazen aynada kendime bakıyorum.
Uykusuz gözlerim, dağınık saçlarım, hızlıca geçiştirilmiş bir kahvaltı…
Eskiden özenirdim kendime. Şimdi yalnızca işlevsel olmaya çalışıyorum.
Anne olmak çok kutsal, evet. Ama bu süreçte eski “ben”i arıyorum.
Belki biraz nefes alabilsem, iki sayfa kitap okusam, bir yürüyüşe çıksam…
Belki içimdeki o kadın yeniden ses verir.
Siz de böyle hissettiniz mi?
Kendinize yeniden kavuşmanız ne kadar sürdü?
Paylaşmak isterseniz, çok ihtiyacım var sizi duymaya
